Een steek van jaloezie treft mijn hart, omdat ik weet dat je bij haar bent vanavond. Dat jij en zij samen zijn, met anderen, maar toch… samen.
Ik zie al hoe ze haar hoofd in haar nek werpt, lachend om een van je flauwe moppen, want ja dat zijn ze soms. Een luide lach zal uit haar keel ontsnappen en hij zal je omarmen met warmte. Met je nevelige hoofd zal je liefde voelen.
Ze zal je een speelse tik geven als beloning voor een van je plagerijen, een tik die zal nabranden in je arm. Jullie zullen je beiden omwentelen in onverwachte aandacht en jullie zullen zatte liefde voelen.
En ook al is er geen ‘jij en ik’ en heb ik geen reden om jaloers te zijn en ook al zal er zelfs nooit geen ‘jij en zij’ zijn, toch voel ik die steek meer branden met de seconden. Ik wil dat je me komt halen, me in je armen neem en me vertelt dat het allemaal goed komt
