Soms wens ik
rozen elke dag
romantische gedichten
een ontbijt op bed
Dan droom ik
van 10 miljoen keer ‘ik hou van je’
van gouden ringen
van picknicken bij zonsondergang
Maar dan word ik telkens
teruggekatapulteerd naar deze wereld
waar ik samen ben met jou…
Jij die in één oogblik weet dat het me niet lukt
die me kent als geen ander
en van me houdt zelfs al doe ik onuitstaanbaar
Jij die met je ogen alleen al kan zeggen
dat je immens veel van me houdt
En dan denk ik…
Waarom dromen en wensen,
als ik met een oogopslag weet
dat jij er altijd zult zijn?
